In 2014 ging ik voor het eerst naar een tantramassage-avond. Op een superwarme zweterige dag in mei. De stoute schoenen eindelijk aangetrokken.
Niet omdat ik mezelf wilde helen of iets spiritueels zocht. Ik miste als vrouw gewoon iets. Levende energie in mijn lijf. Passie. Het voelen van mezelf. Ik was single en dacht: een tantrische massageavond, dat klinkt interessant. Spannend misschien ook wel. Je laten aanraken door iemand die je niet kent, maar oh wat was ik toe aan aanraking. Ik dacht, misschien precies wat ik zoek.
Wat ik vond was iets heel anders dan wat ik zocht. Het was meer. Veel meer.
En precies dat is wat tantra doet. Een reis maken in het onbekende. Waar je bij bent, aanwezig, en je steeds beter leert kiezen wat wel en wat niet.
De illusie van controle
Ik herinner me een sessie in een van de tantraretreats die ik bijwoonde dat ik besloten had dat het gewoon een fijne ervaring zou worden. Alles was mogelijk. Dag, plek, masseur, alles klopte voor mijn gevoel. Lekker ontvangen, mooie aanraking, energie laten stromen. Ik was er helemaal klaar voor.
En toen kwamen de tranen.
Niet van blijdschap. Gewoon tranen. En daarna een kreet die ik zelf niet had verwacht. En nog een en meer. Iets wat al een tijdje naar buiten wilde maar geen ruimte had gekregen. Mijn hoofd had een plan. Mijn lijf had een ander plan.
Dat is wat er kan gebeuren als je echt gaat ontvangen. Je lichaam praat. En het zegt niet altijd wat je wil horen.
Een andere keer zat ik niet lekker in mijn vel. Ik was in een tantramassageworkshop en er was een keuze: bij wie ga ik liggen? Er was een man, veel ouder dan mijn leeftijd destijds, die mijn verwarring en onveiligheid aanvoelde. Hij nodigde mij zachtjes uit. Mijn eerste reactie was duidelijk: nee, niet hem. Maar iets in me zei toch: doe het.
Ik kreeg die avond de meest liefdevolle en verbindende massage die ik tot dan toe had ontvangen. Geen woorden om dit te beschrijven. En ik had het bijna gemist door mijn eigen oordeel.
Wat vrouwen écht zoeken
Vrouwen zeggen vaak dat ze rust zoeken. Ontspanning. Even niets hoeven. Dat ze uit het hoofd willen, het altijd maar moeten en doorgaan even doorbreken.
Maar als je doorvraagt, als je echt luistert, is dat niet wat ze bedoelen.
Ze willen zichzelf leren kennen. Voelen wie ze zijn als vrouw. Levendig zijn in plaats van functioneel. Ze willen weer in hun lijf wonen in plaats van alleen maar in hun hoofd leven. Heerlijk aangeraakt worden op een manier die niets van ze vraagt. Zichzelf iets geven in plaats van altijd maar geven aan anderen. Zich even weer helemaal levend voelen, sprankelend en blij stromend.
En soms is er ook iets ouders. Iets wat al lang in het lijf zit. Oude pijn die nooit goed de ruimte heeft gekregen. Een bekken dat al jaren niet echt bewoond wordt. Een gronding die ergens onderweg is kwijtgeraakt.
Trauma is een groot woord. Het klinkt zwaar en ver weg. Maar wat het eigenlijk betekent is simpel: iets wat op dat moment te veel was om te voelen. Een snee in je vinger is ook een trauma voor je lijf. Een opmerking die je als kind raakte. Een moment waarop je jezelf klein maakte om erbij te horen. Elk moment waarop je lijf zei “dit is te veel” en jij zei “ik voel het niet.”
Dat stapelt zich op. Dat zit in je schouders. In je ademhaling. In je bekken. In de manier waarop je je lijf bewoont of juist niet.
Tantra gaat daar naartoe. Niet om het te fixen maar om het eindelijk te laten zijn.
Tantra is geen seks. En ook geen therapie.
Dit zeg ik bewust want het zijn de twee dingen waar mensen het meest over in de war zijn.
Tantra is niet gericht op seksuele bevrediging. Wat er wel is: je hele lijf telt mee. Ook de gebieden waar normaal een taboe op ligt. Niet omdat het erotisch is maar omdat daar ook jouw passie zit. Je levenslust. Je kracht als vrouw. Je lijfkracht. En die mogen voelbaar worden.
Het is ook geen therapie in de zin van: we gaan jouw problemen oplossen. Maar je lichaam heeft wel een geheugen. Ervaringen die je niet hebt uitgesproken. Dingen die je al lang besloot niet te voelen. Dat zit er nog. En op het moment dat je echt gaat ontvangen kan er iets losweken. Soms mooi. Soms ongemakkelijk. Meestal allebei. Tantra kan dan wel een therapeutische uitwerking hebben. Een heel verschil.
Wat ik zie bij vrouwen op de mat
Een vrouw ligt neer. Ze ontspant. En dan wil haar hoofd haar wegleiden. Oh ik moet nog… Straks is er… Wat denkt hij van me… Dat zijn geen zwakheden. Dat is gewoon hoe we werken als vrouw in deze wereld. Altijd bezig. Altijd bereikbaar. Altijd iets of iemand voor.
Maar ik zie ook iets anders. Iets wat minder vaak wordt benoemd.
Vrouwen die verdwijnen. Die letterlijk uit hun lichaam gaan tijdens een sessie. Niet in slaap. Gewoon weg. Ergens anders. Dissociatie noemen we dat. Het is een manier van je lijf om jou te beschermen tegen wat te intens voelt. Tegen het aangeven van grenzen die je niet gewend bent aan te geven. Tegen voelen wat er al zo lang ligt te wachten.
Ik ken het zelf ook.
In tantra is dat niet erg. Het mag er zijn. Maar we gaan er ook mee aan de slag. Want zolang je verdwijnt op het moment dat het er toe doet mis je ook de verbinding. Met jezelf. Met je eigen lijf. Met wat je echt wilt en voelt.
We zijn gewend om te geven, te zorgen, te pleasen. Echt ontvangen voelt dan soms bijna vreemd aan. Soms zelfs onveilig. Want als je echt ontvangt ben je ook echt aanwezig. En als je echt aanwezig bent kun je ook echt geraakt worden.
In tantra oefen je om te blijven. In je lijf. In het moment. Om weer in je bekken te wonen. Om gronding te voelen. Om die lijfkracht te herkennen die er altijd al was maar ergens onderweg stil is gevallen.
Wil je hier meer over lezen? In de blog Beleef tantra met andere vrouwen deel ik hoe het is om dit samen met andere vrouwen te oefenen, en in Een warm nestje vol hartsverbonden contact lees je hoe een meerhanden-avond voor vrouwen kan voelen.
De reis begint met niet weten
Het mooiste en het spannendste van tantra is dat je van tevoren niet weet wat er gaat gebeuren. Dat is precies de bedoeling. Je mag je laten verrassen. Door jezelf.
We willen zo graag alleen de mooie kant. De extase, de rust, het lichte gevoel. Maar de volledige ervaring van vreugde is alleen mogelijk als je ook de andere kant durft te voelen. Het verdriet. De eenzaamheid. De oude pijn die je al zo lang meetorst zonder er een naam aan te geven.
Die twee kanten horen bij elkaar. Tantra betekent letterlijk: uitbreiden van de vrijheid. En vrijheid ontstaat niet door te vermijden. Vrijheid ontstaat als je niks meer hoeft weg te houden.
Ik ben inmiddels twaalf jaar bezig met tantra. Eerst als ontvanger, later als tantrika die het geeft. En ik ga nog steeds zelf op de mat. Omdat ik het ook nodig heb. Om mezelf te herinneren aan wat ik wil voelen. Aan wie ik ben los van alles wat ik doe en geef en organiseer.
Dat is wat tantra voor vrouwen doet. Het brengt je thuis bij jezelf.
Of je dat nu bewust zoekt of niet.
Doe je mee? Aankomende tantraworkshops voor vrouwen
Een hele dag thuiskomen bij jezelf, samen met andere vrouwen. Een dag vol zachtheid, zelfliefde, verbinding en vrouwelijkheid. Een dag waarop jij mag landen, voelen en ontvangen. Liefdevol aangeraakt worden en aanraken in een veilige kring van gelijkgestemde vrouwen.
Als je nieuwsgierig bent naar wat tantra voor jou als vrouw kan doen, is dit een mooie plek om te beginnen.
Wil je weten wat een tantramassage bij mij inhoudt of ben je benieuwd naar de andere vrouwendagen en workshops? Kijk dan rustig rond op de site of neem gewoon contact op. Vragen zijn welkom.
